In dit blog:

• zelfliefde

Misschien herken je dit wel… dat je niet goed weet wat je wilt. Dat je je onrustig voelt, onzeker, alsof je iets mist maar niet kunt plaatsen wat. Die onrust komt niet zomaar. Het is geen teken dat er iets mis is met jou, maar een signaal dat je iets in jezelf bent kwijtgeraakt. Alsof je even de verbinding niet meer volledig voelt. Vaak zoeken we het dan buiten onszelf. In keuzes, in antwoorden, in bevestiging.

Maar wat als de kern ergens anders ligt?

In zelfliefde…

Zonder zelfliefde kan een mens niet bestaan. We denken vaak dat zelfliefde betekent dat je lief bent voor jezelf, dat je rust neemt, goed voor jezelf zorgt. Maar dat is slechts de buitenlaag. Zelfliefde gaat dieper. Veel dieper. Zelfliefde is jezelf toestaan om er te zijn, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Zonder dat je iets hoeft te bewijzen, te verdienen of te worden.

Je bent er. En dat is genoeg.

Het is een stille, onvoorwaardelijke liefde die niet afhankelijk is van hoe je handelt, wat je zegt of hoe de wereld op je reageert. Wanneer die basis ontbreekt, raak je als het ware los van jezelf. En dan ontstaat twijfel. Onzekerheid. Niet weten wat je wilt. Niet omdat je het niet kán weten, maar omdat je de verbinding met jezelf niet volledig voelt.

Zelfliefde is verbonden met dat wat puur en waar is in jou. En hoe verder je daarvan afraakt bijvoorbeeld door keuzes of gedrag die niet kloppen voor jou hoe sneller er iets ontstaat als schuld of innerlijke onrust. En juist dat gevoel maakt dat je gaat zoeken. Twijfelen. Verdwalen in je hoofd. Terwijl de weg eigenlijk terug is. Terug naar jezelf.

Zelfliefde is niet iets wat je moet leren doen, maar iets wat je weer mag voelen. In zijn puurste vorm. Jezelf toestaan om er te zijn, zoals je bent gemaakt. Het is terugkeren naar wie je altijd al was. Zonder oordeel. En vanuit daar ontstaat helderheid. Rust. En voel je weer wat je wél wilt.

Wil je meer weten luister dan ook naar mijn podcast. Zie link hieronder

Liefs,
Sobia